AFRI-KASA-FARI

verslag 07 van tanzania, 30 december 2011 tot 08 januari 2012

De grensovergang is erg relaxed en snel. We worden een beetje gematst voor de roadtax (voor trucks) en hoeven maar 25 USD roadtax te betalen. Visums voor Tanzania kun je gewoon aan de grens kopen.
De weg naar Tanga wordt ook al verbreed door de Chinezen en vanwege de vele wegomleggingen gaat het minder snel dan gedacht. Toch hebben we in Tanga nog net genoeg tijd om geld te halen en boodschappen voor de komende dagen en een telefoonkaart te kopen. Toch handig als je ooit al eerder in een stad bent geweest en alle plaatsen nog weet....

verslag 06 van kenia deel 2, 09 december tot 30 december 2011

In Isiolo hebben we vier dagen om een beetje bij te komen van de inspanningen van de afgelopen weken. We moeten letterlijk en figuurlijk onze wonden likken. Zo hebben we diverse kleine snijwondjes op onze voeten en handen van het graven maar ook heel vervelende brandwondjes die je krijgt als je een bepaald insect doodslaat op je huid en die dan een bepaald zuur afscheiden...

verslag 06 van kenia deel 2, 09 december tot 30 december 2011

verslag 05 van kenia deel 1, 01 december - 09 december 2011

Ongemerkt zijn we ergens de officiële grens met Kenia gepasseerd maar er is helemaal niets in deze 'swamp' dat ons daar aan doet herinneren. Aan het eind van de middag probeert Jochen nog een andere kleine Isuzu vrachtwagen uit een blubbergat te trekken maar komt dan zelf ook hopeloos vast te zitten. Het is ongelofelijk hoe drassig de ondergrond is. Je denkt: daar kan ik gewoon overheen rijden maar de wielen denken er duidelijk anders over. Dan is het onze beurt om Jochen er uit te trekken. Een goede test voor het chassis natuurlijk maar het gaat goed en levert geen problemen op. Het lukt Kosta uiteindelijk op snelheid naar de andere kant om de Isuzu te komen en deze er uit te trekken. Het is inmiddels bijna donker en we stoppen iets verderop op een 'droog' plekje met uitzicht op het Turkana meer. Als het donker is horen we in de verte de tweewiel aangedreven Isuzu tobben bij het volgende moddergat dat er uiteraard niet beter op geworden is nadat wij er met twee 9-tons trucks doorheen zijn geploegd...

verslag 04 van ethiopië, 04 november tot 30 november 2011

Laat ik dit verslag beginnen met de opmerking dat ik van de tocht door Ethiopië gemakkelijk een heel boek zou kunnen schrijven. Behalve dat het één van de meest fascinerende landen van de wereld is waar je ongelofelijk veel verschillende soorten mensen tegenkomt is het ook een land dat veel van je vraagt, en zoals later zou blijken ook veel vraagt van Kasa. Voor een heel boek heb ik nu even geen tijd (misschien ooit nog) dus wordt het het gebruikelijke ingedikte verslag.

Over de grens is het ook nog zeker twee uur tobben om de paspoorten en het carnet gestempeld te krijgen. Vooral de immigratie is hier erg omslachtig en traag. Behalve dat het paspoort ingescand moet worden en alle gegevens ingetypt moeten worden moeten alle vingers ingescand worden en worden met een webcam pasfoto's gemaakt. En dat met een Windows 98 computer of iets dergelijks en iemand die net met twee vingers kan typen. Het moet toch niet gekker worden in Afrika...

verslag 03 van soedan, 24 oktober tot 04 november

Na de gebruikelijke chaotische grensformaliteiten in de haven van Aswan lopen we bepakt met rugzakken naar de ferry die aan een soort kade ligt afgemeerd. Het aan boord komen is een soort van survival oefening. Er is maar één smalle deur als ingang waar behalve de honderden passagiers ook nog eens duizenden en duizenden dozen, tassen, manden doorheen moeten die de passagiers als bagage meenemen. Veel mensen hebben een halve vrachtwagen aan bagage bij zich. Omdat ze dat niet zelf kunnen dragen huren ze kruiers in die voor hen de bagage aan moeten boord brengen. Die kruiers moeten dus niet alleen de spullen aan boord brengen maar ook na elke doos, zak, tas of mand via dezelfde ingang en gangetjes er dringend en duwend weer uit. Aan een doorgeefsysteem hebben ze blijkbaar nog niet gedacht. Dat levert een zwetende schreeuwende en vaak zelfs vechtende menselijke flessehals op waar wij met de kinderen ook door heen moeten. Met veel geschreeuw en geduw lukt het ons uiteindelijk onze 'first class cabin' te bereiken, wat niet veel meer is dan een klein smerig hokje dat sinds de tewaterlating nooit meer is schoongemaakt...

verslag 02 van egypte, 29 september tot 24 oktober

Na een niet al te zachte landing op Cairo Airport waarna veel mensen in het vliegtuig uit waarschijnlijk eerder uit opluchting dan waardering beginnen te applaudisseren dring iedereen zich snel naar buiten. Wij wachten alles rustig af en lopen als laatste het vliegtuig uit. Voordat je door de douane gaat moet je bij de bank (?) een visumsticker kopen die uiteraard betaald moet worden met Amerikaanse dollars...

verslag 01 van europa, 17 september tot 29 september

Na iets meer dan drie jaar is het zover, we gaan weer op Safari, uiteraard weer met Kasa, onze 34 jaar oude brandweertruck. ('safari' betekent reis en 'kasa' betekent schildpad in het Swahili)

Dat we weer naar Afrika wilden gaan stond redelijk vast al hebben we begin dit jaar, met de revolutie in Egypte ook wel gespeeld met de gedachte om te verschepen naar Noord of Zuid Amerika. Maar toen de situatie in Egypte weer stabiel werd hebben we onze zinnen weer gezet op Afrika. Gewoonweg omdat een prachtig continent is en onze auto daar helemaal perfect voor geschikt is. We hebben ook gedacht om weer via de westkant van Afrika naar beneden te rijden maar omdat onze tijd deze keer wat beperkt is, 'slechts' tien maanden en we vanwege het vele schoolwerk minder willen rijden dan de vorige reis lag de oostroute meer voor de hand. Omdat de situatie in Syrië nog erg onstabiel is hebben we ook besloten te verschepen van Griekenland naar Alexandrië. Een ribje uit ons lijf met als grote nadeel dat we de auto een week zullen moeten missen. Aan de andere kant levert het ook veel tijdwinst op omdat we niet helemaal via Turkije, Syrië, Jordanië en de Sinaï hoeven te rijden